Archief van
Tag: Twente

Haaksbergerveen

Haaksbergerveen

Zondag 18 Augustus voor het eerst (sinds mijn laatste operatie) echt een wandelingetje gemaakt van 2,4 km in een natuurgebied hier in de buurt. We waren er nog nooit geweest, maar wat was het ontzettend mooi zeg. Het weer was bewolkt en met een felle lucht, je kent het wel. Dus niet ideaal om mooie foto’s te maken. En….. heel dom ik had mijn camera niet mee, dus deze zijn met mijn mobiel gemaakt. Maar dat komt een andere keer wel.

 

.

Op  een bord stond dit:

Welkom bij startpunt Armenveen. Het westelijke deel van het Haaksbergerveen heet het Armenveen. Hier mochten de armste mensen vroeger turf steken van de kerke of de marke. Op de wandelroutes kom je nog eendagsputjes tegen die herinneren aan die tijd. Gelukkig heb je nu geen toestemming nodig om erop uit te gaan. Loop het Armenveen in en je zult al snel zien dat, in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, het nu een heel rijk gebied is. Neem alleen al de vele water- en moerasvogels, slangen, libellen en kikkers. Ze voelen zich hier thuis.

 

.
.
.

Een hoogveen bestaat voornamelijk uit een dikke laag veenmos. Deze mosplantjes groeien aan de bovenkant aan, terwijl ze aan de onderkant afsterven. De afgestorven mosplantjes vormen het veen. In het Haaksbergerveen is de turfwinning kleinschalig geweest, waardoor een afwisselend landschap is ontstaan. Door de turfwinning en de ontwatering is het hoogveen zeldzaam geworden. Staatsbosbeheer houdt nu zoveel mogelijk regenwater vast zodat het hoogveen zich verder kan ontwikkelen.

De hei staat in bloei
.
.

Herstel van het hoogveen is goed te zien aan de drijvende veenmosdekens. Zo’n drijvende mospakket kan zo dik worden dat er ook andere planten op kunnen groeien zoals het opvallende witte veen pluis.

.
.
.
Met mijn laatste nieuwe orthopedische schoenen aan was het vol te houden en ik ben er heel blij mee.
.
.
.
.
.
Motorrit Achterhoek, Twente, stukje Duitsland.

Motorrit Achterhoek, Twente, stukje Duitsland.

7 Augustus hebben Willem en ik een eindje motor gereden. Heerlijk achterop bij Willem en genoten van het prachtige landschap. Het was nog vroeg,  gelukkig niet zo warm, drinken en broodjes mee, de camera natuurlijk ook. Het was wel spannend, want het was voor het eerst na mijn laatste voetoperatie. Maar het ging fantastisch en heb nergens last van gehad gelukkig. Het was een heerlijk ritje en we hebben regelmatig stops gemaakt om foto’s te maken.

Klaar om te gaan.
Nieuwsgierige dames
Mooi wandelpaadje in Twente
De Borkense baan is een natuurgebied in de gemeente Winterswijk. Het bestaat uit de voormalige spoorlijn tussen Winterswijk en Borken, het grensoverschrijdende deel van de in 1880 aangelegde spoorlijn Zutphen – Gelsenkirchen-Bismarck
.
Nu de laatste goederentrein vertrokken is, krijgt de natuur alle ruimte in natuurgebied Borkense Baan bij Winterswijk. De oude spoorbaan is een paradijs voor vele planten, vogels en vlinders. In het voorjaar is het hier heerlijk wandelen. Ruim baan voor de natuur Dwars door de natuur liep hier vroeger een klein spoorlijntje over de Borkense Baan. Meer dan 25 jaar geleden reed hier het laatste goederentreintje over de rails van Winterswijk naar Borken. In 1989 werd bij het 150-jarig bestaan van de NS het gebied overgedragen aan Natuurmonumenten. Het natuurgebied vormt een belangrijke verbinding tussen het Maathuisbos bij Kotten en het Buskersbos. (website Natuurmonumenten)
Het natuurgebied terugveroveren Nu verovert de natuur het gebied terug: reptielen en 25 soorten vlinders en bijzondere libellen zijn populaire nieuwe bewoners van het natuurgebied. Vooral de zandhagedis voelt zich helemaal thuis op de Borkense Baan. Op het grindbed van de oude spoorbaan kan hij zich heerlijk opwarmen. Het voorjaar is een perfecte tijd voor een wandeling over de Borkense Baan. Het natuurgebied staat dan volop in bloei met gele brem en andere bijzondere planten. Ook fladderen vogels als de blauwgekleurde ijsvogel en de gele kwikstaart rond door de natuur en bakent de geelgors luidruchtig zijn territorium af.
.
.
.
Even genieten en bedenken waar we nu heen willen rijden. Onder een prachtige eikenboom die eikenprocessierups vrij was….. dachten we.
Ik kijk omhoog en zie….. nesten van de eikenprocessierups. Het waaide ook behoorlijk, dus we zijn een eindje verder gaan staan.
Verdroogde mais in de achterhoek.
Echt heel erg voor de boeren. Als je goed kijkt dan zie je op alle foto’s middenin een wazige vlek. Die is nu inmiddels weg. Heel jammer.
In Duitsland kwamen we deze vriendelijke dame tegen.
Alles verdroogd.
Mooie zonnebloemen.
Mooi!
.
.
Vrolijk word ik hier van!
Prachtig, zo’n hele rand met zonnebloemen naast de mais.
Trots dier.
Nee, ik kom niet dichterbij, ik heb je hoorns gezien.