Archief van
Maand: juli 2019

Rotterdam

Rotterdam

Woensdag 31 Juli

Onverwachts met zijn drietjes ’s morgens naar Rotterdam. We kwamen rond de middag aan en dat is natuurlijk veel te laat. Helaas werd het ook nog  slecht weer (sinds tijden) en het regende pijpenstelen onderweg. Gelukkig werd het in Rotterdam zelf wel droog, maar zwaar bewolkt, winderig en heel somber weer. Geen mooi fotografeerweer. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het was een supergezellige leuke dag. Zelfs hilarisch met onze krullen en de harde wind.

Slotjes aan de Erasmusbrug
De Erasmusbrug, wat jammer van het weer dan komen de brug en de gebouwen totaal niet mooi uit op de foto. (Mij lukt het in ieder geval niet).
Ik was blij met mijn opgestoken haar, hahaha!
Erasmusbrug
.
De watertaxi! Bij ons volgende bezoekje aan Rotterdam gaan we deze uitproberen. Lijkt me geweldig!
Kleurrijke kranen.
Die wind en dat haar…
Hahaha.
.
,
.
.
.
.
.
Een droogdok
.
Wat een weertje hé!
.
.
.
.
.
.
Zoveel te zien tijdens de rondvaart.
.
Vroeger had iedere havenstad de verplichting om een quarantaine-inrichting te bouwen, voor opvang van zeelieden, die besmet waren met gevaarlijke tropische ziekten. De Quarantaine- Inrichting Beneden Heijplaat werd als werkverschaffingsproject uitgevoerd tijdens de crisisjaren, van 1928-1934. Het complex werd gebouwd naar een ontwerp van de stadsarchitect Van der Steur, in de stijl ‘Amsterdamse school verstrakt’. In 1934 werd het complex opgeleverd. Op een terrein van 6 hectare lagen verspreid 10 gebouwen, met elk hun eigen functie: Portiershuis, mortuarium, ziekenbarak, isolatiebarak, zusterhuis, beheerderswoning, badhuis annex ontsmettingsinrichting, keukengebouw, chloorhuisje, en drie kontaktbarakken. Het hele terrein werd omsloten door een hoge omheining en een afgesloten toegangshek. Aan de rivier kant was een houten steiger, waar een schip in quarantaine kon aanleggen.
.
.
.
.
.
……. Even vergeten welke functie dit gebouw had. Aan de overkant stond exact dezelfde. Wordt vervolgd.
Slapen op het SSRotterdam. Schijnt een fantastische ervaring te zijn. Helemaal in de stijl van de jaren 50. Lijkt me leuk!
Met de bus en je rijdt ineens het water in ……. Fantastisch toch
Erasmusbrug
.
Daar ga je dan……..
.
Genieten van alle mooie gebouwen.
.
.
.
.
,
.
De Erasmusbrug

Kinderdijk

Kinderdijk

31 Juli 2019

Op de terugweg van Rotterdam zijn we nog even wezen kijken bij Kinderdijk! Het was begin van de avond, dus het was er heel rustig en we konden genieten van alle molens zonder drommen buitenlandse toeristen.

Info van het internet:

De Alblasserwaard is gekoloniseerd tussen de tiende en de dertiende eeuw. Het was toen nog een hooggelegen veenmoeras, dat door Alblas, Giessen, Goudriaan en andere kronkelende veenstroompjes op een natuurlijke manier werd ontwaterd. Men woonde op de iets hogere oeverwallen langs deze riviertjes, die het minst vaak overstroomden. Sinds het eind van de dertiende eeuw probeerden de kolonisten hun land en hun andere bezittingen te beschermen tegen overstromingen, door de aanleg van dijken, sluizen, boezems, kanalen, sloten en stuwen. Op deze manier lukte het boeren doorgaans vrij goed om in de landerijen droge voeten te houden.  Na de ontginning begon het veen fors in te klinken. Aanvankelijk lag het veen hoger dan de riviertjes, maar vanwege de inklinking van het veen kwamen de landbouwpercelen nog lager dan de riviertjes te liggen. Het water stroomde niet langer naar buiten, maar naar binnen. Daarom bouwden de bewoners vanaf de vijftiende eeuw poldermolens om het polderwater naar de boezems te pompen. Vervolgens moesten ze het overtollige boezemwater nog wel in de grote rivieren storten. Die klus werd steeds lastiger. Aanvankelijk loosden de streekbewoners het water gewoon bij het laagste puntje van de Alblasserwaard, helemaal in het westen bij Kinderdijk, waar de waterstanden bij eb het laagst waren. Maar met de grotere toevoer van polderwater werd de waterbeheersing ingewikkelder. Er moesten forse bergboezems komen, voor het tijdelijk opslaan van water als de hoge stand van het rivierwater lozing belette.

Wat is Nederland toch ontzettend mooi!

.

 

.

De Alblasserwaard had destijds twee belangrijke waterbeheerders: het waterschap van de Nederwaard, dat het stroomgebied van de Alblas beheerde, en het waterschap van de Overwaard, dat zorg droeg voor het stroomgebied van de Giessen. Zij konden het echter niet eens worden over de organisatie van de afwatering en dus legden ze beide een kanaal aan, dat als tijdelijke opslagplaats ofwel boezem moest fungeren.

.

Toen de capaciteit van de boezem vanwege de klink van het veen onvoldoende werd, zorgden beide waterschappen voor een noodopvang bij Kinderdijk. De omliggende polders werden van kades voorzien en via sluisjes onder water gezet. Zodra de waterstand in de kanalen te hoog werd, liet men het overtollige water in deze landerijen stromen en vervolgens kon het overschot bij lage waterstanden in de rivier wegstromen via de sluisjes in de Lekdijk.

.

Pas in de achttiende eeuw verschenen de indrukwekkende molenrijen die nu het landschap van Kinderdijk bepalen. Beide waterschappen introduceerden een getrapte bemaling, met een lage en een hoge boezem. De kades rond de noodopvang gingen fors omhoog, zodat er veel meer water in kon worden opgevangen. Maar de consequentie was dat het water voortaan nog hoger moest worden opgepompt.Traditiegetrouw pakten beide waterschappen dit op een eigen manier aan. In 1738 bouwde de Nederwaard acht ronde, stenen molens om het water uit het kanaal (de lage boezem) naar de noodopvang (de hoge boezem) te krijgen. In 1740 zorgde de Overwaard voor acht houten, met riet gedekte, achtkantige molens, die diezelfde taak bij het andere kanaal kregen.

.

Alle zestien molens zijn van het type grondzeiler, dat wil zeggen dat de wieken tot op de grond reiken. Verder is opvallend dat vijf molens van de Nederwaard niet netjes op één lijn staan, maar om en om verspringen, zodat ze elkaar niet hinderen bij de windvang.

De introductie van stoomgemalen was de volgende stap. Want vanwege de stijgende waterstanden in de Lek konden de waterbeheerders wel wat extra pompcapaciteit gebruiken. In 1869 installeerden beide waterschappen gelijktijdig een stoomgemaal als hulpkracht naast de windmolens.

,

Rond 1930 zorgden beide waterschappen voor een dieselgemaal. Sinds 1972 gebruikt de Nederwaard een elektrisch gemaal met drie reusachtige vijzels. In 1996 nam de Overwaard een computergestuurd gemaal in gebruik dat per minuut maar liefst 1,5 miljoen liter water kan verstouwen. De capaciteitsproblemen leken voorlopig van de baan, maar toen kwam het natte najaar van 1998, met ernstige wateroverlast. De waterstand in de Lek was toen zo hoog dat de Overwaard het overtollige water niet kwijt kon.

.

Drie jaar geleden is een deel van de Overwaard ingericht als maalkolk. Tegelijk is het systeem van getrapte bemaling uitgebreid van twee naar drie trappen. Die derde trap bestaat uit pompen in de uitwateringssluis. Dankzij deze pompen kan de laaggelegen Overwaard zelfs bij extreem hoogwater nog steeds blijven lozen op de Lek.Volgens de kenners zullen extreme weersomstandigheden in de toekomst vaker voorkomen, valt er gemiddeld meer regen en zal de zeespiegel door klimaatveranderingen verder stijgen, zodat de waterhuishouding misschien nog eens moet worden aangepast.

.

Het molencomplex rond Kinderdijk is dus een soort openluchtmuseum als het gaat om waterbeheer. Dankzij het feit dat overtollig geworden molens niet zijn gesloopt en dankzij de inspanningen om afgebrande molens weer netjes te restaureren, zijn zowel de oude als de nieuwe bemalingstechnieken tot in lengte van jaren zichtbaar. Een tochtje door deze streek is een wandeling door zeven eeuwen waterstaatgeschiedenis.De poldermolens en de lange rijen boezemmolens langs brede vaarten zijn natuurlijk de belangrijkste blikvangers, maar de gebouwen van een van de stoomgemalen en van een van de dieselgemalen staan er ook nog. Zelfs de eeuwenoude waardhuizen van de waterschappen, de zogenoemde gemeenlandshuizen, pronken nog steeds op de Lekdijk, compleet met schilden van voormalige dijkgraven boven de poort. De pompen van Kinderdijk staan met recht op de Werelderfgoedlijst.

.

Nog meer foto’s

Na alles getypt te hebben en de foto’s erbij gezet… kom ik nog een leuke website tegen.

Klik er maar op: Werelderfgoed Kinderdijk